Lódz, lata osiemdziesiate XIX wieku. Bohaterowie utworu „ Ziemia obiecana ” to trzej mlodzi przyjaciele: Karol Borowiecki (Polak, syn szlachcica, inzynier w fabryce), Maks Baum (Niemiec, syn fabrykanta) i Moryc Welt (Zyd, posrednik) mieszkaja w kamienicy Teodora Steigerta przy ulicy Piotrkowskiej 90. Znaja sie z czasów szkolnych, razem studiowali w Rydze. Ich celem jest zrobienie kariery i zdobycie milionów. Pewnego wieczoru Karol odnawia romans z piekna zona bogatego fabrykanta, Lucy Zuckerowa. Wyciaga od niej tajemnice depeszy, która zbulwersowala potentatów lódzkiego przemyslu: wkrótce maja zostac podniesione cla na bawelne. Trzej przyjaciele lacza swe kapitaly. Moryc wyjezdza do Hamburga, by kupic jak najwiekszy transport surowca. Gdy go sprzedadza, beda mieli kapital zakladowy na budowe fabryki. Róznice pochodzenia i obyczajów nie dziela przyjaciól, wrecz przeciwnie – wykorzystuja je do skutecznego dzialania i najczesciej wygrywaja z konkurencja. Sa typowymi Lodzermensch. Wkrótce twarda walka o kapital sprawi, ze beda sie musieli wyrzec swych mlodzienczych idealów.
