Powiesc o pierwszym w historii Europy Strajku Kobiet, który wybuchl w Zyrardowie w 1883 roku.
„Naszym kochanym silaczkom, wojowniczkom o prawa czlowieka i obywatela, dzielnym, nieustraszonym, wspanialym kobietom. Bo tylko kobiety moga uratowac ten swiat przed zaglada”
Historia sie powtarza.
Co rano parowa swistawka oglaszala poczatek zmiany. Jedna pensja nie wystarczala na utrzymanie rodziny, dlatego pracowali nie tylko mezczyzni, ale równiez kobiety i dzieci, które wykonywaly najciezsze prace i zarabialy najpodlej. Kobiety rodzily dzieci, nianczyly je, czuwaly nad nimi po nocach, kladly jedno za drugim do grobu i wreszcie szly za nimi. Ciezka praca, poronienia, krwotoki, suchoty i smierc na czterdziesci lat przed kresem, w wieku trzydziestu paru lat.
Wiosna 1883 r., kiedy stanowily juz ponad polowe sposród 8 tys. zatrudnionych, cos sie zmienilo. Gdy polowa z 250 szpularek nie podjela pracy byl to niespotykany akt solidarnosci.
Szantazowano je wyrzuceniem z pracy i z fabrycznych mieszkan, ale one sie nie ugiely, w kilka dni zatrzymaly cala fabryke.
To jest prawdziwa historia walki o równosc, wolnosc i prawa, która szczególnie tu i teraz, w Polsce drugiej polowie XXI wieku, jest niezwykle aktualna i warta ciaglego przypominania.
