"Widma czasu 2014" Anny Kiesewetter w naturalny sposób stanowia klamre z jej pierwszym tomikiem pt. "Zaulek Upadlych Aniolów", wydanym w 2005 roku, ale zawierajacym teksty z lat 1968 – 1988. Czyli zawiera te same symbole, te same odniesienia, tylko dwadziescia piec lat pózniej. Miedzy dwoma tomikami powstaly jeszcze: "Sennik intymny", "Szczep winny" czy "Ksiega zadumanego filozofa" (do tej pory nie publikowane), ale juz tak wyraznych powiazan miedzy nimi nie ma.
Natomiast "Widma czasu 2014" kontynuuja wszystkie watki z pierwszej publikacji poetyckiej Anny Kiesewetter. I tak pojawiaja sie tutaj motywy Blekitnej Rózy, Pieknej i Bestii, poezji Szekspirowskiej, czy wrecz nawiazania do wydarzen sprzed cwierc wieku, choc juz spojrzenie na nie odbywa sie z wieloletniej perspektywy.
Ale jezeli potraktujemy wszystkie kolejne tomiki wierszy Autorki, jak rodzaj pamietnika, który nie tylko ilustruje i komentuje zdarzenia, opisywane w swoistej poezji symbolicznej, ale i tworzy rodzaj rebusa, moze byc odczytywany zgodnie z przezyciami samego Czytelnika.
