Nic bardziej nie zdobi czlowieka, jak dobrze skrojony, dopasowany, mówiac po warszawsku – gajer - garnitur, mundur. A jak one wygladaly na przestrzeni ponad 100 lat na warszawskich konduktorach, motorniczych, kierowcach warszawskiej komunikacji? Co bylo modne a co niepozadane? O tym i innych niesamowitych szmatkowych historiach opowiada ta ksiazka.
Mundurologia to zacna i stale rozwijajaca sie dziedzina nauki. Najczesciej kojarzona z mundurem wojskowym, ale juz nie bardzo ze strojem sluzbowym pracownika komunikacji miejskiej. A przeciez oni takze mieli i maja mundury i to, jak pokazuje historia, niektóre z nich byly strojne i bogate w dodatki. To czesto czynilo z nich obiekt zazdrosci wielu srodowisk, nawet wojskowych, które znane byly z ozdobnosci swych uniformów.
Przez ponad 100 lat trambusowe ubrania ulegaly przemianom, modyfikacjom, czasami idac krok w krok z obowiazujaca cywilna moda, a czasami zupelnie od niej odbiegajac. Czesto owym przeksztalceniom towarzyszyly zabawne, ale tez ponure historie.
W dodatku nie jest to tylko sensu stricto historia ubran, ale jest to, takze spory, malo znany, nawet varsavianistom, kawalek dziejów miasta.
Kolorowe ilustracje ukazujace krój, wykonczenia, dodatki strojów autorstwa Waldemara Kasty, dodaja ksiazce dodatkowych walorów i przenosza czytelnika w nieznane klimaty codziennego zycia miasta. Czesto prozaiczne, malo dostrzegane przez pasazerów pojazdów komunikacji miejskiej, zarówno w XIX, jak i w XX wieku. Istotne jednak dla uzytkownika sluzbowego ubrania, który mial wygladac w nim nie tylko schludnie, czysto, ale i godnie reprezentowac firme komunikacyjna, miasto, nie mówiac o tym, ze niejednokrotnie mial powody, aby byc z niego dumnym.
To pierwsze, dosc obszerne kompendium wiedzy w temacie trambusowej warszawskiej mundurologii, portretuje nie tylko historyczne stroje, ale takze w pewnym zakresie prezentuje wspólczesne ubrania.
