Czy mozna cale zycie szukac jednej kobiety? „Pierscionek z cyrkonia„ to opowiesc o mlodzienczej milosci, która swoje spelnienie znajduje dopiero po wielu latach.
Historia zaczyna sie w Gdansku w roku 1967, gdy bohaterowie pobieraja nauki w liceum, a potem przeskakuje do Paryza w roku 2008, kiedy spotykaja sie przypadkowo, juz — jak to sie mawia — jako osoby po przejsciach.
„Pierscionek z cyrkonia” to niezwykle intrygujaca, a przez to takze ekscytujaca powiesc o poszukiwaniu milosci.
Piotra Bonerskiego poznajemy tuz po tym, jak zostaje wdowcem. Jest zmeczony emocjami towarzyszacymi mu przez ostatnie dni oraz przezyciami minionych lat. Wyrazna ulge przynosi mu decyzja o posegregowaniu rzeczy Ewy. Odczuwa niezwykle kojacy spokój... Ten stan psychicznego odprezenia pojawil sie pierwszy raz, gdy do drzwi domu zapukali policjanci z wiescia o smiertelnym wypadku jego zony. Przestraszyl sie wówczas samego siebie. Zadnego zalu, przygnebienia, tylko poczatkowe niedowierzanie, które nastepnie zmienilo sie w uczucie wyzwolenia. Wrócilo to utracone przed laty wrazenie, ze moze swobodnie oddychac pelna piersia. Z radoscia zauwazyl, ze towarzyszacy mu od dawna strach nagle zniknal. Wspomnienie tych kilku pierwszych wspanialych i szczesliwych lat, jakie przezyl z Ewa, mieszalo sie z gorzka refleksja, ze wiekszosc malzenskiego zycia byli jednak nie tyle ze soba, co obok siebie. Wyjal z szuflady granatowe pudeleczko, a z niego delikatny zloty pierscionek z niewielka cyrkonia. Od wielu juz lat Bonerski nie rozstawal sie z nim, traktujac go jak relikwie. Ten drobiazg spoczywal w szufladzie przez wszystkie te dlugie lata, przez które on i Ewa byli malzenstwem. Nosil go na lancuszku, zanim sie ozenil, zdjal na krótko przed slubem. Teraz mógl go znów nosic. Co wiecej – mógl odszukac kobiete, dla której byl on przeznaczony...
