Niepewnosc – Ruch – Droga – Przestrzen – Spontanicznosc – Przyjazn – Niebezpieczenstwo - Tragedia.
„Na dwóch kolach do kwadratu” jest podróza i jednoczesnie opowiescia o tym, co spotkalo autora i jego przyjaciela na drodze do Chorwacji i z powrotem. Z pozoru prosta wycieczka, wygenerowala niezliczona ilosc wrazen i emocji, które w sposób szalenie subiektywny i sugestywny przedstawione zostaly w tej, pelnej anegdot i porównan, publikacji.
Nie sa wazne tutaj miejsca i czas. Nie ma tu zalozonych punktów do odhaczenia, slynnych miast czy zabytków. To co sie dzieje w „Na dwóch kolach do kwadratu” lezy gdzies obok. Poza oczywistymi wyborami, co samo w sobie bylo oczywistym wyborem.
W „Na dwóch kolach do kwadratu” liczy sie moment i przezycia jakie on wyzwala. Epizod, który wyrasta do rangi oddzielnego watku. Dlatego znajdziemy tutaj szereg oryginalnych postaci drugoplanowych, takich jak Szeryf Bronco, Dobry Lokaj, Wolacz i wielu innych.
Mimo ze w „Na dwóch kolach do kwadratu” sa momenty dramatyczne, calosc polana jest spora iloscia humoru i posypana garscia sarkazmu.
„Na dwóch kolach do kwadratu” to podróz na motocyklach, i choc sa wazna czescia tej opowiesci, to na pierwszy plan wysuwaja sie tutaj uczucia. Szerokie ich spektrum, a jednym z nich jest dziwacznie perwersyjna sympatia do… Zuzki.
