MEGININ Í TILFARINUM
Tá ið pínan tekur andadráttin frá tær og sárið ikki grør, byrjar henda bókin.
Hetta er ikki læra. Hetta er ikki handbók. Hetta er ein vegur gjørdur av skítuttum hondum, livandi tilfari, stilli og sannleika.
Hvør rørsla verður til viðgerð, hvør sprekkja til ljós, hvørt tyngd verður ein nærvera.
Meginin í tilfarinum er ein kærleiksgerð mótvegis tí, sum hevur sært okkum: ein áheitan um at ummynda pínu til styrki, einsamleika til frið, og sárið til vakurleika.
Ein listarlig og andalig uppliving, sum ikki troystar, men fylgir.
Til tann, ið ikki vil flýggja longur.
Til tann, ið leitar eftir einari tungu at heiðra síni arr.
Til tann, ið skilur, at at grøða er ikki at gloyma, men at geva skap til tað, sum brennur innan.
Francesco Scarinci, listamaður og stovnari av Matericismo, greiðir frá síni endurføðing gjøgnum tilfarið:
ein neisti, ið verður til ljós, eitt sár, ið verður til list, ein bók, ið kann broyta lívið.
