Με το πρ?το κι?λας ?ργο του, ο Ευριπ?δης δ?νει το στ?γμα που θα τον ακολουθ?σει μ?χρι τις «Β?κχες», το τελευτα?ο του, αξιοποι?ντας με το μεγ?λο ταλ?ντο του, την φιλοσοφικ? οντολογικ? κατ?φαση στο μυστ?ριο της αθανασ?ας. Ο νους, η ψυχ? και το σ?μα, δοσμ?να μ?σα στην περιφ?ρεια της κυκλικ?ς ρο?ς, επανατοποθετο?νται με διαφορετικ? σειρ?, που ?μως χαρακτηρ?ζεται απ? την αμφ?δρομη φιλοσοφικ? τ?ση της ενοπο?ησης. Τα π?ντα ε?ναι ?να και το ?να ε?ναι τα π?ντα. Κ?κλοι που δεν κλε?νουν, δ?νες που πλαν?νται σε ?να συμπαντικ? κεν?, δ?χως αναφορ? του χ?ρου και του χρ?νου, ?να ωκεαν?ς εν?ργειας και παλμο? που εμφαν?ζει πυκν?τητα σε σημε?α, κ?μβους που συνιστο?ν το π?πλο της Αθην?ς, που κανε?ς θνητ?ς δεν μπορε? να αφαιρ?σει. Το ταξ?δι αυτ? στη μυστηριακ? κοσμογον?α δρομολογε?ται απ? τον ποιητ?, ως ?να ακ?μα ταξ?δι με την Αργ?, την δικ? του Αργ?, που ε?ναι η εσωτερικ? αρμον?α της πο?ησ?ς του και η χρησιμοπο?ηση του κ?δικα του ετυμολογικο? αλλ? συν?μα και προκλητικο?, διανοητικο? παιγν?ου. Εναλλ?σσει τις μ?σκες, θε?κ?ς αλλ? και δαιμονικ?ς, ανθρ?πινες και νοητ?ς, με ευκολ?α. Ξεν?ζει τους θεατ?ς, β?ζοντας το μοναδικ? στην ελληνικ? δραματουργ?α, χορικ? της Αν?γκης, παρουσι?ζει τον Ηρακλ? ως Δι?νυσο και συμβαδ?ζει με την ανθρ?πινη αναρ?τηση περ? θαν?του, παρουσι?ζοντας ?ναν ?δμητο δειλ?, ?ναν Φ?ρη (πατ?ρα του ?δμητου) κυνικ? και μια ?λκηστη, να ακροβατε? αν?μεσα στον θρ?νο και στην αδ?λωτη υποχρεωτικ?τητα μιας θυσ?ας που ε?ναι αμφ?βολο, αν προ?ρχεται απ? τα ερωτικ? σκιρτ?ματα προς τον σ?ζυγο. Αυτ? πλαν?νται, δ?χως να δηλωθο?ν ρητ? και να στηρ?ξουν αυτ? της την επιλογ?.
